Onlangs kwam ik tijdens het opruimen van wat oude bestanden een RAR-archief tegen. Voor wie met Windows 95, Windows 98, Windows XP, etc. is opgegroeid, roept dat mogelijk herinneringen op. RAR-bestanden waren in die tijd allerminst ongewoon. Illegale kopieën van software, muziek of films werden vaak in dit formaat verspreid, en wie de beruchte Twilight-cd’s of -dvd’s kende, herinnert zich ongetwijfeld dat veel downloads als een reeks .rar-bestanden binnenkwamen.
RAR had in die tijd een paar voordelen. Het bood betere compressie dan ZIP, en met de ingebouwde mogelijkheid om grote bestanden in meerdere delen op te knippen, was het ideaal om grote releases te verspreiden via toenmalige trage internetverbindingen. Bovendien waren er populaire tools zoals WinRAR, die bijna iedereen wel op zijn pc had staan (al dan niet in de “probeerversie” die je eindeloos kon blijven gebruiken).
Fast forward naar vandaag: RAR-bestanden zijn zeldzaam geworden. Het ZIP-formaat wordt standaard ondersteund op vrijwel ieder besturingssysteem, en voor serieuze compressie of distributie zijn formaten als 7z of zelfs gewoon tar.gz populairder.
Toch belandde ik dus met een ouderwets RAR-archief op mijn MacBook. Mijn eerste reflex:
brew install rar
of
brew install unrar
Helaas, die formula’s bestaan niet meer. Gelukkig bleek er een alternatief:
brew install unar
unar bestand.rar
En daarmee was het probleem opgelost.
Het voelde bijna nostalgisch om weer met een RAR-bestand bezig te zijn, alsof je even terug bent in de tijd van Windows XP, kazaa-downloads en cd’tjes vol software.